Van Luik naar Harlingen

 

Reisverslag 5, Frankrijk 2017.

 

Na de reparatie van de magneet, die de toevoer van diesel stopt als je de motor afzet, en bijna € 800.- lichter, verlaten we Luik op woensdag 2/8. Door het gebonk van de kapotte trossensnijder kunnen we niet harder varen dan 7 à 8 km per uur en dat schiet niet echt op. Na ruim twee uur varen komen we aan bij sluis Ternaayen (Lanaye) vlak bij de Nederlandse grens. We moeten ruim een half uur wachten voordat we de sluis in mogen. Er is een groot verval, maar gelukkig zijn er drijvende bolders. Niet ver van de sluis ligt Maastricht Marina, een heel grote, mooie en goed verzorgde jachthaven met een vriendelijk echtpaar dat de haven runt. Om 13.45u liggen we aan een vingersteiger, doen klusjes en ik verstuur reisverslag 4 aan jullie.

's Avonds eten we heerlijk in een restaurant vlakbij de haven en naast een kasteel gelegen. Binnen is het bijna vol, warm en erg rumoerig. We kunnen ook buiten eten, maar.... het regent. Ze hebben een prachtig terras maar dat is drijfnat. Gelukkig hebben ze tegen het huis aan ook een paar 2-persoons tafeltjes met daarboven dichtbegroeide wijnranken. Ze laten geen regen door en voor het eerst in mijn leven de hele avond buiten gezeten, gegeten en toch droog gebleven!

De volgende morgen eten we verse broodjes en croissants (service van de haven), waarna we vertrekken. De boot moet het water uit en de trossensnijder eraf (dat is een apparaatje dat voor de schroef op de schroefas gemonteerd zit, het heeft heel scherpe messen en snijdt alles door wat in en om de schroef dreigt te raken). We hebben een adres van de havenmeester in Maastricht gekregen van een werfje in Born met een kraan. Om 15.45u meren we af onder de kraan De werf ligt bij een industrieterrein en naast ons ligt een grote vrachtboot waarin graan wordt geladen via een lopende band. Volle vrachtwagens met graan rijden af en aan. Helaas waait het hard en de schilletjes van het kaf vliegen ons om de oren. Alle ramen en deuren dicht helaas, want het is heel mooi weer en erg warm en op de boot wordt het steeds warmer. Na ruim 2 uur graan lossen in het ruim van de boot stoppen ze ermee en wij denken ervan af te zijn. De vrachtboot blijft echter naast ons liggen, ook 's  nachts. De volgende morgen om 06.00u begint het lossen en laden weer. De ramen van de boot zijn ondergestoven om over de rest maar te zwijgen....

Wij zijn vroeg opgestaan omdat de boot tussen 07.30u en 08.00u uit het water zou gaan. Dat gebeurt uiteindelijk om 08.15u. Het is een raar gezicht om je boot hoog in de hijskraan te zien bungelen. Het lijkt wel een speelgoedbootje! Hij wordt voorzichtig op de grond gezet en ondersteund, waarna de werfbaas en Hans aan de slag gaan om de onderdelen van de trossensnijder te demonteren. Om 09.00u gaat de boot weer terug in het water, waarna de werfbaas nog het electrisch circuit controleert en de batterijen, omdat de dynamo tijdens het varen meer dan 16 ampère laadt en dat is veel te hoog. Om 10u rijdt Hans met de werfbaas naar de bank om geld te pinnen en hem te betalen. Helaas kunnen we pas om 12u vertrekken, omdat de vrachtboot naast ons dan pas volledig geladen is met graan.

We passeren sluis Maasbracht en sluis Linne en varen voor het eerst in weken zonder het kabaal van de trossensnijder. Heerlijk! Als we om 15u jachthaven Nautilus in Roermond binnenvaren en Hans gas terugneemt, slaat de motor weer af en wil niet meer starten. Daar is net een nieuwe magneet voor ingebouwd incl. arbeidsloon € 800.- en nu weer hetzelfde probleem. We dobberen tussen de havenhoofden en Hans probeert met boeg- en hekschroef naar de kant te komen. Er is echter een harde wind en we worden vanzelf naar een afgemeerde boot geblazen, een heel mooie en grote Super van Craft. Ik hang snel alle stootwillen aan één kant van de boot en we maken aan de Super van Craft vast waarna Hans de havenmeester belt en de situatie uitlegt. We krijgen toestemming daar te blijven liggen (we kunnen geen kant op...) en de havenmeester belt de eigenaar, die ons toestemming geeft!

Als Hans zich op het havenkantoor meldt, krijgt hij een paar telefoonnummer van monteurs. Het is echter vrijdagmiddag en een paar nemen niet op, één gelukkig wel. Hij woont echter in Susteren, maar komt de volgende ochtend langs, omdat hij in de buurt moet zijn. Hij hoort ons verhaal aan, bedenkt mogelijke oorzaken maar omdat hij onderweg is naar een klant heeft hij nu geen tijd voor ons. Hij belooft maandagochtend om 09.00u te komen.

Zondag 6/8 is het prachtig weer en we besluiten Roermond in te gaan. We bezichtigen de St. Christoffel kathedraal en het Raadhuis. Beiden prachtig en lopen naar het Design-outlet centre. Het is daar een drukte van belang. Alle grote merken zoals Prada, Calvin Klein, Benetton, Diesel, Gerry Weber, Hugo Boss, Karl Lagerfeld, Ralph Lauren en vele anderen zijn daar vertegenwoordigd en hebben allemaal hun eigen winkel. Bij sommigen is het zo druk, dat er rijen staan en de beveiliging laat steeds maar een paar klanten naar binnen! Ik kijk mijn ogen uit. Het zijn gereduceerde prijzen maar toch nog erg hoog. Er lopen heel veel rijke Marokkanen met gesluierde vrouwen, Japanners, Nederlanders, Duitsers (Roermond is voor hen vlakbij) en meer. Ik koop een afgeprijsde Kipling tas, het merk waar ik aan verslingerd ben. Het Centre is heel mooi aangelegd. Leuke straatjes, mooie geveltjes, veel groen en veel zitmogelijkheden. Op de terugweg halen we boodschappen bij een grote Jumbo.

Maandag 7/8 komt de monteur om 09.00u aan boord, gaan de luiken weer open en gaat hij alle mogelijkheden na. Ten eerste controle van de dieseltank: is hij vervuild zodat er vuil wordt opgezogen? Dat blijkt niet het geval, wel blijkt er een tak van ong. 40cm. in de tank te zitten! Hoe die er is ingekomen blijft een raadsel! Het blijkt uiteindelijk toch de dieselpomp die moet eigenlijk vervangen worden. Hij stelt hem zo af, dat er voldoende toevoer van diesel naar de motor is, zodat we hopelijk zonder verdere problemen Harlingen kunnen bereiken. We varen samen met de monteur, Wim Voss, een rondje op de Maas en als dat goed blijkt te gaan kunnen we eindelijk weg. De pomp zal echter in Harlingen eruit moeten en gereviseerd.

Na sluis Roermond en sluis Belfeld leggen we om 18u aan in de stadshaven van Venlo, waar bijna geen plekje meer te vinden is. Alles ging gelukkig goed onderweg, met dank aan Wim Voss!

De volgende morgen doen we eerst boodschappen en lopen een klein rondje. We kennen Venlo al van een vorig bezoek, toen we hier ook lagen en de Floriade bezochten. Het is grauw weer en na vertrek gaat het regenen. Dat is jammer, want de Maas is heel mooi om te bevaren en het landschap ook. We leggen om 17.55u in jachthaven De Driessen bij Mook aan. De jachthaven ligt aan een enorme plas (voormalige zandafgraving)

Woensdag 9/8 verlaten we deze jachthaven weer, passeren sluis Weurt na een wachttijd van ruim een half uur en leggen om 16.15u op het Rhederlaag bij jachthaven Giesbeek. Het is een grote haven met voornamelijk zeilbootjes, want het Rhederlaag bestaat uit verschillende grote plassen, waar het blijkbaar goed zeilen is. Wij liggen aan de kop (of het achtereind) van de haven en hebben vrij uitzicht op de natuur. Tot onze verbazing komt er een geel gestreepte boot van Rijkswaterstaat aanvaren met naast zich een motorboot met pech. Waar de overheid al niet goed voor is! De jachthaven heeft een eigen restaurant met een groot terras, waar je een prachtig uitzicht hebt over één van de meren. Het is een zonnige avond en we eten er heerlijk!

De volgende dag van Giesbeek naar de stadshaven van Zutphen, ons welbekend maar wel erg duur geworden (we betaalden voor 1 nacht € 20,50) en propvol. We gaan de stad in om kadootjes te kopen en drinken een wijntje op een terras. 's Avonds en 's nachts veel regen

Vrijdag 11/8 willen we van Zutphen naar Zwolle. Het is redelijk weer, maar er is een koude wind. De IJssel kronkelt dat het een lieve lust is met op de kanten afwisselend paarden of koeien. Toen we de IJssel opgingen, stond er zelfs op de kop een dromedaris (of kameel) met jong! Hoe die zo ver van huis geraakt zijn.... Als we Hattem passeren, herinner ik me, dat Hattem een mooie haven schijnt te hebben, dus Hans draait de boot en we varen een kanaaltje in.  Aan het eind ligt Marina IJsseldelta, een mooie en goed verzorgde jachthaven aan de rand van het stadje. Ja, een stadje want Hattem heeft al sinds 700 en nog wat stadsrechten. Hattem blijkt een openbaring. Veel oude huizen, een mooie stadspoort, de Dijkpoort, met op een muurtje een beeld van "De Poepert". Vroeger moesten de bewoners buiten de stadspoort hun behoeften doen! De Dijkpoort is een 14e-eeuwse stadspoort. We bezoeken de Willibrorduskerk, een sobere maar mooie kerk met prachtige plafonds Er blijkt een boeiende tentoonstelling te zijn van de kunstschilder Sjef Hutschemakers (1931). Hij verbeeldde de 150 psalmen uit de bijbel in 150 geïnspireerde tekeningen. De tekeningen zijn krachtig en prachtig. Helaas overleed hij vlak voor de opening van deze tentoonstelling. We lopen naar de gezellige markt met veel terrassen en aan één kant  begrensd door het mooie raadhuis uit de 14e eeuw en vanaf 1533 als stadhuis in gebruik. Het is prachtig weer en we drinken wat op een terras.

Zaterdag is het heel slecht weer en we besluiten in Hattem te blijven. ’s Middags knapt het weer op en gaan we naar het Voerman-museum dat zijn naam dankt aan de kunstschilders Jan Voerman sr. en Jan Voerman jr. Junior trouwde met Anna Verkade, de dochter van de directeur van de Verkade fabriek. Hij heeft veel Verkade albums prachtig geïllustreerd De originelen hangen in het museum.

Zondag 13/8 verlaten we de mooie IJsseldelta marina en komen na één sluis aan in jachthaven Vollenhove. Het is een mooie avond. Minoes gaat met Hans de jachthaven verkennen en gaat daarna op de steiger in de avondzon liggen.

Maandag doen we eerst nog boodschappen, waarna we losgooien en via sluis Blokzijl en de Beulakkerweide afmeren in de passantenhaven van Steenwijk. Het is een lange grote jachthaven in het Steenwijkerdiep en hij is heel vol! Gelukkig vinden we nog een plaatsje.  Minoes is al de hele dag erg benauwd en snakt naar adem. Ik wil naar een dierenarts, maar die zijn niet meer bereikbaar. ’s Nachts wordt het erger en ik ben bijna de hele nacht met haar in de weer. Het benauwde ademen gaat over in rochelen. Om 08.00u bel ik dierenkliniek De Woldberg en we kunnen om 9.30u komen. We gaan met een taxi en Minoes wordt door een aardige dierenarts onderzocht. Zij denkt dat de problemen veroorzaakt worden door haar hartje. Daar heeft ze al jaren medicijnen voor. Er worden röngenfoto’s  gemaakt en dan blijkt dat er enorm veel vocht achter haar longen zit. Het hart kan dit niet wegwerken en daarom is ze zo benauwd. Besloten wordt dat ze direct in een zuurstofkooi gaat en plasmedicatie krijgt. We brengen ’s middags haar eigen kattenvoer en ze ligt gelaten in de kooi. De volgende morgen bel ik al vroeg om te weten hoe het met haar gaat. Het blijkt heel goed te gaan, ze mag uit de zuurstofkooi en dan kijken ze hoe het met ademen gaat. We mogen op ziekenbezoek en ze is heel blij ons te zien. In de loop van de middag is er overleg en rond 16.30u worden we gebeld, dat we haar kunnen ophalen. We krijgen plaspillen mee. Minoes is blij weer op de boot te zijn, eet haar bakje bijna leeg en gaat dan slapen.

Donderdag 17/8 gaat het goed met Minoes. Ze ademt rustig, eet, drinkt en slaapt. Alleen de plaspillen geven is nog een probleem (in de kliniek kreeg ze injecties). We verlaten Steenwijk en via de Linthorst Homansluis komen we in de ons welbekende Passantenhaven van Grou. De volgende morgen, vrijdag 18/8,  is madam in een onbewaakt ogenblik van boord ontsnapt en loop prinsheerlijk op de kade te kuieren! Ik geef haar balletjes tartaar met de plaspil fijngemaakt er in en dat werkt. Later wil ze dat niet meer. We varen weg uit Grou en meren om 15.45u af in onze Verenigingshaven, waarna het grote ontruimen van de boot begint.

Een veelbewogen reis zit erop. Later blijkt het de laatste bootreis van Minoes te zijn geweest. Onze trouwe scheepskat, die zoveel met ons beleefd heeft en die zo gezellig was aan boord, is op woensdag 23/8/2017 overleden. Haar hartje en haar nieren hebben het begeven. Wij missen haar erg!

We hebben deze reis 1683 km. afgelegd en 64 sluizen gehad. Heel veel technische pech en uiteindelijk door droogte in Frankrijk niet de reis kunnen maken die we hadden gepland. Het weer was ook niet al te best. Het is een reis, die ik niet gauw zal vergeten!

 

Harlingen, 26/8/2017.